Griftiaan

Omat wij het plan hadden deze zomer naar Florida te gaan, heeft Jos Mens (bekend van de matcie en de beginnersgroep Titanen) ons er op gewezen om contact op te nemen met zijn zoon Arnaud. Arnaud is lid van de Miami Beach Rowing Club.

Toen onze plannen definitief waren heb ik Arnoud een berichtje gestuurd. Hij reageerde direct enthousiast en er werden er twee dagen met potlood in de agenda gezet.

Afgelopen dinsdag kwamen we aan in Orlando en zijn na 2 nachten bij Cape Canaveral richting Miami gereden. We vonden een RV camp (=camping met alleen campers) in Hollywood, een voorstad van Miami. 

Het weer in Miami in deze tijd van het jaar is vrij constant: overdag rond de 33 graden en in de nacht (lees: tegen de ochtend) een verkwikkende minimum temperatuur van 25 graden en in de namiddag vaak een onweersbui. Duidelijk was dus dat we om 07:00 uur zouden gaan roeien. Dit betekende dat om 05:00 uur de wekker ging en dat het toen we op 06:00 uur wegreden... nog donker was. We bleken ook niet de enigen die op dit vroege uur van plan waren te gaan roeien, getuige de behoorlijk gevulde parkeerplaats. Gelukkig was direct achter de botenwagen nog ruimte, want anders was het nog een uitdaging geworden om onze camper van 9 meter elders te parkeren.

Niet veel later komt Arnaud aanrijden. Arnaud is een ervaren roeier die in zijn studententijd in Haarlem en Rotterdam roeide. Later heeft hij een aantal jaar in Denemarken geroeid – waar zijn vrouw vandaan komt - en nu woont, werkt, roeit hij alweer 9 jaar in Florida. Tijdens een eerder bezoek aan Apeldoorn heeft hij met Ger gedubbeld en kennis gemaakt met het Apeldoornse roeiwater. Hij stelt me voor aan de coach die formeel toestemming moet geven voor een introducé, maar hij is, net als iedereen rond de club, behoorlijk relaxed dus hij vindt het goed.

De coach wijst ons een 2x toe, een Hudson, waarna we deze prepareren en dan zijn we al snel klaar om te vertrekken.

Het roeiwater is prachtig, op veel plekken bijna glad, maar op sommige plekken is er wat golfslag vergelijkbaar met het kanaal bij de A50 op een winderige dag. Het is duidelijk dat roeiers meer vroege vogels zijn dan de vele jachtbezitters, want veel scheepvaart is er nog niet op de Indian Creek. De entourage van tropische temperaturen, grote jachten, indrukwekkende villa’s, torenflats maakt het roeien tot een mooie belevenis.

Onderweg doen we wat oefeningen om bij elkaar te komen en gaandeweg gaat het steeds beter. Af en toe stoppen we voor een slokje want met de hoge luchtvochtigheid voelt het zo vroeg toch al warm aan. Ik ben dan ook na een half uur compleet doorweekt. Op de terugweg hebben we nog een paar keer flink aangezet en voor ik er erg in had waren we alweer terug bij de club.

Daar is het ritueel niet veel anders dan bij ons, dus de boot en de riemen werden met sop schoongemaakt. De Indian Creek staat in open verbinding met zee, dus het zoute water is een aanslag op het materiaal.

We krijgen vervolgens nog een rondleiding door de botenhuizen en het clubhuis. Erg imponerend!! Er liggen voornamelijk boten van Amerikaanse makelij, maar ook Empachers en Swifts. Het mooiste materiaal was van de universiteit en lag zorgvuldig afgeschermd van de rest. Maar ook de club heeft een imposante vloot. Verder zijn er ontelbare ergometers en een groot krachthonk, natuurlijk airconditioned wat hier geen overbodige luxe is.

Na een paar uur scheiden onze wegen, wij gaan Miami verkennen met onze eigen Cruise America hop-on, hop off-bus en Arnaud gaat van zijn vrije zaterdag genieten. Dat is het voordeel van vroeg roeien, je hebt de hele dag nog voor je.

Over een week komt hij met zijn familie naar Beekbergen en dan zal hij ongetwijfeld wel weer een keertje op het kanaal komen roeien.

Groetjes uit “the sunny state Florida” van Arjen en Petra Castelein en de boys.

Arjen Castelein